Bloggermann

Bloggermann

Nieuwtjes, berichtjes, lief dagboek

Op deze pagina hoop ik met enige regelmaat iets te posten.

Eigenlijk bedoeld voor berichtjes over fotografie, maar het blijkt in de praktijk hoofdzakelijk wat overdenkingen die ik anders op Facebook zou plaatsen.


Soms zeggen plaatjes meer dan woorden; dan moet je even >>>HIER <<< kijken.




Veel plezier, of klik weg :-)

sturen

overdenkingenPosted by johnbornemann.com Mon, May 02, 2016 11:38:14


Op zoek naar een origineel kadootje kreeg ik het lumineuze idee om in een glazen bol bloemetjes te laten groeien. Goede voorbereiding is het halve werk, dus eerst op zoek naar zaadjes van bloemetjes die laag blijven en na zaaien snel op zouden komen. De keuze is beperkt, maar ik vond een klavertje vier. Volgens de verpakking zou deze niet hoger worden dan 4 cm, wat perfect in de glazen bol zou passen.Is er een leukere manier om iemand veel geluk toe te wensen?

Dan de uitvoering. Eigenlijk wilde ik een grote gloeilamp gebruiken, waarmee ik ook heb gefotografeerd, maar dat glas is erg dun met een te grote kans op breuk. Gelukkig had ik nog een ronde bolvormige fles, die ook goed voldeed aan de gewenste afmetingen, dus aan de slag ermee.

Met een van papier geïmproviseerde trechter was de potgrond snel in de fles beland. Met een lange lepel kon ik kuiltjes maken waar de klavertje-vier-bollen in konden. Van twee lange spatels uit het scheikunde lokaal kon in een soort pincet maken om de bollen te poten en te begraven. Wat een gepriegel door de smalle hals van de fles.

De rest ging vanzelf: water geven en in de zon zetten en de klavertjes vier ontwaakten uit hun winterslaap om als een speer te groeien. Jammer genoeg hadden ze de bijsluiter niet gelezen, anders waren ze vast gestopt met groeien toen de hoogte van 4 cm. was bereikt.

De natuur laat zich niet leiden of in vakjes stoppen en binnen drie weken kroop de klaver uit de flesopening, 20 cm. boven de potgrond. Het hele proces heb ik bekeken. Eerst even stevig gebaald dat de natuur zich niet aan “de afspraak” hield en vervolgens met een glimlach dat ik dus niet in staat ben om groei te beïnvloeden.

Het deed me denken aan de liefde. Hoe je je ook voorbereid of inspant, de mooiste plannen kunnen toch heel anders uitpakken dan je in gedachten had. Ook liefde laat zich niet leiden of in een hokje proppen en groeit zoals ze zelf wil. Ze groeit in een andere vorm dan gepland, maar daardoor minder mooi?