Bloggermann

Bloggermann

Nieuwtjes, berichtjes, lief dagboek

Op deze pagina hoop ik met enige regelmaat iets te posten.

Eigenlijk bedoeld voor berichtjes over fotografie, maar het blijkt in de praktijk hoofdzakelijk wat overdenkingen die ik anders op Facebook zou plaatsen.


Soms zeggen plaatjes meer dan woorden; dan moet je even >>>HIER <<< kijken.




Veel plezier, of klik weg :-)

televisie

overdenkingenPosted by johnbornemann.com Tue, May 08, 2018 17:19:38

In mijn jeugd waren het grote houten kasten met een groen scherm, dat even moest opwarmen voordat er een zwart-wit beeld kwam. Enkele uren per dag werd er uitgezonden op twee zenders en aan de antenne op het dak kon je zien welke zenders je kon ontvangen. Bij mijn vriendje konden ze ook België ontvangen, die ook op zondagmiddag uitzond. In de schemer liepen we als kinderen door de straten en gluurden in de woonkamers want er waren ook (heel weinig) mensen die een kleurentelevisie hadden!


Toen later een experiment kwam om 24/7 televisie uit te zenden, geloofde ik niet dat zoiets ooit in Nederland zou komen. Zie nu, ik heb 127 zenders tot mijn beschikking en ik kan nog uitbreiden. Veel programma’s kijk ik niet op het moment dat ze worden uitgezonden, zodat je de reclames over kan slaan en je niet hoeft te haasten om het “acht uur journaal” te zien. Voor films hebben we Netflix of kijken we films on demand bij de provider of via de app van Pathé of Videoland.

Niet dat vroeger alles beter was, maar ik mis een beetje de nostalgie, of in ieder geval het idee dat een avondje televisie kijken nog iets speciaals had. Met de kinderen een avondje televisie kijken was een feestje. Zo werd er ’s middags al overlegd wat we zouden kijken, er werden verschillende soorten chips gekocht en ’s avonds we hingen tegen elkaar op twee grote banken als een nestje jonge dieren. Zo herinner ik me de allereerste Voice (of gelijknamig programma), die ik samen met de buuv bekeek, met een glaasje wijn en wat speciaal aangekochte knabbels; gezellig.


Het onbetwiste hoogtepunt van televisie kijken was wel samen met Pouline. Twee tweepersoons banken werden tegen elkaar geschoven en zo lagen we als puppies in een mandje met een veel te hoge rand tegen elkaar aan; dekentje er bij smiley Met mijn lange benen vaak over de rand van bank keken we dan films en tijdens de reclame’s werd er heerlijk geknuffeld. (tijdens de film een beetje handje-vrijen of af en toe een zachte streling) Waardevolle momenten die ik mis en waar ik met plezier aan terug denk.

Nu ik sinds januari ziek thuis ben, is de hedendaagse manier van televisie kijken wel een uitkomst. Ik kan nu eigenlijk niets; lees een boek of kijk televisie en als ik mazzel heb, heb ik soms een uurtje minder pijn, waardoor ik kan Photoshoppen. De rest van de dag slaap ik, of kijk ik televisie. Meestal films op Netflix, die steeds beter weet waar ik graag naar kijk.



Geen nostalgie meer, maar een moderne digitale tv en een onbeperkt aantal films staat voor me klaar. Ik zet de vet- en suikerloze Japanse mix en een alcoholvrij biertje klaar, zet de comfortstoel in de relaxstand en pak de afstandbediening. TV, wat ben ik blij met je!








Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.