Bloggermann

Bloggermann

Nieuwtjes, berichtjes, lief dagboek

Op deze pagina hoop ik met enige regelmaat iets te posten.

Eigenlijk bedoeld voor berichtjes over fotografie, maar het blijkt in de praktijk hoofdzakelijk wat overdenkingen die ik anders op Facebook zou plaatsen.


Soms zeggen plaatjes meer dan woorden; dan moet je even >>>HIER <<< kijken.




Veel plezier, of klik weg :-)

2019

overdenkingenPosted by johnbornemann.com Sat, January 05, 2019 22:17:32

Al wéér een nieuw jaar! De afgelopen anderhalf jaar zijn aan me voorbijgevlogen zonder dat ik die echt bewust heb meegemaakt. In de jaaroverzichten die rond de jaarwisseling op de televisie voorbij komen, zag ik dat er wel erg veel aan me voorbij was gegaan in 2018.

In de zomer van 2017 bleek dat is steeds meer last kreeg van onverwerkte gebeurtenissen vanuit mijn jeugd en het opheffen van ons gezinshuis. Hiervoor heb ik de afgelopen 20 jaar wel geregeld hulp ingeroepen van psycholoog, psychiater en personal coach, maar dat heeft niet geleid tot het verwerking/genezing/herstel. Uiteindelijk ben ik in 2017 tóch weer in een soort van therapie gestapt waardoor ik nu kan zeggen dat veel is verwerkt en de weg naar herstel is ingezet. Een heftige periode die gelukkig met goed resultaat is afgesloten.

In die zelfde periode kreeg ik erg veel pijn aan mijn voet en vooral mijn rechterhand, die zo erg was dat ik niet meer kon werken. Door de grote hoeveelheid morfine achtige pijnstillers sliep ik het grootste gedeelte van de dag en de rest van de dag had ik pijn. Van huisarts naar ziekenhuis; van neurologie naar de pijnpoli en uiteindelijk naar het volgende ziekenhuis voor een operatie; een dubbele nekhernia.

Het Haagse ziekenhuis die een wachttijd van 2 weken beloofde, rekende op een wachttijd van 6 weken, waardoor ik nog vóór de zomervakantie geholpen zou kunnen worden. Men was alleen vergeten te vertellen dat er helemaal geen operatie assistenten waren en de operatiekamers gesloten waren. Pas na de vakantie bleek dat dit nog tot onbepaalde tijd zou duren.

Via de ziektekostenverzekeraar ben ik doorverwezen naar een privékliniek. Eerst was er verwarring over de term “terecht kunnen”, die ik vertaalde als worden geopereerd, maar dat bleek de intake te zijn. Na 6 weken lag ik eindelijk op het operatie-bed, vastgeketend aan allerlei apparatuur, toen bleek dat ik vanwege een kleine ontsteking aan een ingegroeide teennagel toch niet geopereerd kon worden. Uiteindelijk werd ik in november geopereerd, met de verwachting dat ik na 6 weken weer zou kunnen werken. Dat is bij ruim 85% van de patiënten het geval. Je raadt het al: ik behoor tot die andere 15%

Toen ik aan het afkicken was van een hele cocktail aan zware en verslavende pijnstillers, kreeg ik weer net zoveel pijn als vóór de operatie. Het kan nog wel enkele maanden duren voordat de pijn weggaat en ik verder kan gaan met het afkicken. Nog steeds zorgt de medicatie er voor dat ik veel slaap en erg moe ben, maar ik hoop toch snel weer te kunnen gaan werken.

Doordat ik het afgelopen jaar nauwelijks heb bewogen én 3 van de 4 pijnstillers tot gewicht toename zorgen, heb ik nu de conditie van een dood paard én een overgewicht van 24 kilogram. Er is dus werk aan de winkel zodra ik van de medicatie af ben :-)

Zo begint 2019 niet zo mooi als dat ik had gehoopt, maar positief gezien zou het toch in 2019 niet veel slechter kunnen gaan dan in 2018? Ik ga er van uit dat het dit jaar alleen maar beter zal gaan!






Fill in only if you are not real





The following XHTML tags are allowed: <b>, <br/>, <em>, <i>, <strong>, <u>. CSS styles and Javascript are not permitted.